Hej pawel,

znam ekspertów, które od lat dopracowują swój webinar.

Siadają wieczorem do prezentacji, jako do ostatniego zadania.

Zmieniają kolory slajdów.

Przepisują wstęp po raz piąty.

Zmieniają slajdy z ofertą.
Nagrywają coś na próbę i kasują nagranie.

W ich głowach też dużo się dzieje...

– A co, jeśli ktoś zada pytanie, na które nie znam odpowiedzi?
– A co, jeśli zapomnę, co chcę powiedzieć?
– A co, jeśli nikt nie przyjdzie?
– A co, jeśli przyjdą i uznają, że to nic nowego?
– A co, jeśli zobaczą, jak się plączę?
– Może jeszcze nie jestem gotowa?

Więc jeszcze jedna poprawka.
Przerobią jeszcze jeden kurs.
Jeszcze tylko dopracuję ofertę.

Mija miesiąc. Potem pół roku. Potem rok.

A webinaru jak nie było, tak nie ma.

Dlatego mówię wprost:

Perfekcjonizm to najniższy standard.

Bo w efekcie nic nie tworzysz.

Webinar, którego nie poprowadziłaś, nikomu nie pomoże. Nie sprzeda Twojego kursu. 

Nie pokaże Ci nawet, co warto poprawić, żeby robić to lepiej!

ROZWIĄZANIE JEST JEDNO:
DZIAŁANIE

Jeden poprowadzony webinar nauczy Cię więcej niż miesiące poprawiania slajdów i pracy koncepcyjnej.

Ja wyznaję zasadę „bój się i rób”.

Ale to nie znaczy, że działam bez namysłu i nie widzę, co mogę zrobić lepiej.

Widzę. I to bardzo dokładnie.

Gdyby ktoś zapytał mnie dziś, jak poprowadzić perfekcyjny webinar, odpowiedziałabym szczerze: Nie wiem.

Bo sama jeszcze takiego nie poprowadziłam.

Po każdym webinarze zastanawiam się, co mogłam zrobić i powiedzieć lepiej.

Analizuję go sama.
Analizuję go z mężem, który jest genialnym marketerem.
Rozmawiam o nim z zespołem.
Mam nawet swoje narzędzie AI, WOW Architekta, żeby spojrzeć na webinar na chłodno.

Porównuję nowe webinary ze starymi. Wracam do tego, co robiłam w poprzednich kampaniach.

Przeanalizowałam też setki webinarów moich kursantek.

I perfekcyjnego webinaru nadal nie poprowadziłam.

Nie muszę.

Bo uczestnicy nie mierzą naszej pracy tą samą miarką co my.

Ty patrzysz na swój webinar jak surowa egzaminatorka.
Widzisz slajd z literówką.
Zawahanie w głosie.
Pytanie, na które mogłaś odpowiedzieć lepiej.

Oni tego nie liczą.

Przychodzą po pomoc. Po wsparcie osoby, która wie to, co im umyka. Po rozwiązanie problemu, z którym sami sobie nie radzą.

I są wdzięczni, kiedy je dostają.

Zamiast przygotowywać perfekcyjny (i mityczny