Miało być prosto: zapisujesz się na kurs, uczysz się jeździć, zdajesz egzamin i ruszasz w drogę. W praktyce dla wielu osób to raczej wielomiesięczny, a czasem wieloletni maraton frustracji, stresu i wydawania pieniędzy.

Historie kursantów pokazują, że problem nie leży wyłącznie w ich umiejętnościach. System szkolenia kierowców w Polsce coraz częściej przypomina grę pozorów: szkoły uczą „pod egzamin”, egzamin sprawdza schematy zamiast realnej jazdy, a odpowiedzialność rozmywa się gdzieś pomiędzy instruktorem, ośrodkiem i przepisami. W efekcie można wyjeździć kilkadziesiąt godzin i… nadal nie wiedzieć, jak korzystać z lusterek.

Dla studentów to temat szczególnie bliski. Prawo jazdy często oznacza niezależność: łatwiejsze dojazdy, większe możliwości pracy, więcej swobody. Tymczasem zamiast kompetencji dostajemy stres i przekonanie, że coś jest z nami nie tak, skoro inni „jakoś zdają”.

Przyjrzeliśmy się temu, dlaczego zdobycie prawa jazdy bywa w Polsce tak trudne. Może warto zastanowić się, dlaczego oblewamy, ale też dlaczego tak wielu z nas uczy się w sposób, który nie działa?