To jedna z częstszych reakcji, które słyszę, gdy ktoś pierwszy raz odbiera swoje wyniki badania Gallupa.

Rozumiem to bardzo dobrze.
Kiedy zobaczyłam w swojej Top 5 talent Maksymalista, moja pierwsza myśl była:

„Aha… to już wiem, skąd ten perfekcjonizm.
Skąd to wieczne poczucie, że można lepiej.
Że nigdy nie jest wystarczająco dobrze.”

Brzmiało bardziej jak przekleństwo niż talent.

Dopiero z czasem zobaczyłam coś zupełnie innego.

Maksymalista to nie tylko podnoszenie poprzeczki.
To naturalna zdolność dostrzegania potencjału – w ludziach, projektach i pomysłach.
To umiejętność wzmacniania tego, co już działa dobrze.
To wybieranie takich działań, w których inwestycja energii przynosi największy efekt.

I wtedy zobaczyłam w nim potencjał.
A potem… naprawdę go polubiłam.

I bardzo często podobna historia wydarza się u innych.