Praca Pani Barbary Stanisławczyk
bije sprzedażowe rekordy!

Bękarci judaizmu 

Dzieje rewolucji gnostyckiej 

Bękarci Judaizmu. Dzieje rewolucji gnostyckiej to opowieść o dwóch tysiącach lat napięcia między światem cywilizacji łacińskiej a światem tajemnych iluminacji. To dzieje duchowego buntu, który raz po raz i coraz silniej powracał na Zachód pod nowymi maskami, próbując zastąpić chrześcijaństwo alternatywną wizją zbawienia przez tajemną wiedzę, inicjację i projekt przebóstwionego człowieka. Coraz silniejsze wypieranie religii chrześcijańskiej oraz kultury łacińskiej i zastąpienie ich gnozą, dla którego wielką inspiracją był ewoluujący ku ezoteryzmowi judaizm
i dążenia rozłamowe Żydów.
Autorka pokazuje, jak idee gnostyckie – wyrastające z heterodoksyjnych grup na obrzeżach judaizmu - przeniknęły do renesansu i reformacji,
a następnie odrodziły się w hermetycznych elitach Różokrzyża i masonerii. W ich programie pojawiło się śmiałe, ale ryzykowne marzenie: Królestwo Boże na ziemi, stworzone rękami oświeconych ludzi, którzy wierzą, że to oni są architektami świata.
Ta wizja – uniwersalnej cywilizacji bez transcendencji, opartej na magii postępu – stała się fundamentem nowoczesności. U jej podłoża leży pragnienie stworzenia „nowego człowieka” i „nowego świata”, wręcz „nowego kosmosu”, w drodze rewolucji politycznych, przez scjentyzm, aż po ezoteryczne i kulturowe projekty ostatnich dekad. Leży ona zarówno
u podstaw komunizmu, jak i nazizmu, a także nowoczesnych postmodernistycznych koncepcji.
Gnoza nie zniknęła – jedynie zmieniała język. Raz brzmiała jak teologia, raz jak nauka. W XX i XXI wieku przybrała formę wielkich ideologii
i globalnych ruchów kulturowych, które nadal próbują przedefiniować ludzką naturę.
Bękarci judaizmu to książka, która odkrywa ukrytą warstwę historii Zachodu. Napisana dynamicznie, pełna zaskakujących skojarzeń
i powiązań – czyta się ją jak intelektualny thriller, który poznać powinien każdy, zanim kolejny raz uwierzy, że postęp sam w sobie jest zbawieniem.

JAMES BURNHAM
Rewolucja menedżerów,
czyli co się dzieje ze światem

Rewolucja menedżerów była książką wizjonerską. Burnham już w czasie drugiej wojny światowej zauważył, że systemy tak różne jak niemiecki nazizm, stalinizm w Związku Radzieckim czy amerykański Nowy Ład wykazują zbieżne cechy strukturalne: centralizację decyzji, rozrost aparatu administracyjnego, podporządkowanie gospodarki celom politycznym oraz marginalizację klasycznych właścicieli. Historia w dużej mierze potwierdziła jego diagnozę: kapitalista-właściciel ustąpił miejsca zarządcy, a władza zaczęła opierać się nie na własności, lecz na kontroli organizacyjnej i technicznej.

Jednym z najbardziej znanych,
a zarazem najciekawszych świadectw wpływu Burnhama na myśl XX wieku jest jego relacja z George’em Orwellem. [...]
Burnham przewidywał powstanie świata podzielonego na kilka wielkich bloków geopolitycznych, trwale skonfliktowanych, prowadzących permanentną wojnę bez rozstrzygnięcia. Dokładnie ten model Orwell wykorzystał w Roku 1984: Oceania, Eurazja i Wschódazja nie są państwami ideologicznymi w klasycznym sensie, lecz menedżerskimi superstrukturami, których celem jest zachowanie równowagi władzy i kontroli nad swoimi społeczeństwami.